"ΣΑΜΙΑΚΟΝ ΒΗΜΑ"

Με θρησκευτική ευλάβεια, οι χριστιανοί υποδέχονται σήμερα τη γέννηση του Θεανθρώπου.

Πιστοί από όλον τον κόσμο συγκεντρώθηκαν για ακόμα μια φορά στη Βηθλεέμ  για να γιορτάσουν τα Χριστούγεννα.

Πλήθος κόσμου συγκεντρώθηκε στον προαύλιο χώρο του ναού της Γεννήσεως, όπου καθόλη τη διάρκεια της νύχτας ακούγονταν ύμνοι και κάλαντα σε αρκετές γλώσσες του κόσμου.

Εργαζόμενοι στον τουριστικό τομέα, προσέφεραν γλυκά και λουλούδια στους προσκυνητές και ισραηλινοί στρατιώτες πόζαραν χαμογελώντας μαζί με τους προσκυνητές.

Από το 1993 και μετά, η Βηθλεέμ προσέλκυε χιλιάδες επισκέπτες από όλον τον κόσμο, ωστόσο ο αριθμός τους μειώθηκε δραματικά από το 2000 και μετά, λόγω της εξέγερσης των παλαιστινίων.

Τα τελευταία χρόνια, ο τουρισμός άρχισε να ανακύπτει στην περιοχή, ειδικά, φέτος, μετά τις συνομιλίες στην Αννάπολις των ΗΠΑ.

Τουριστικοί φορείς του Ισραήλ αναφέρουν ότι περίπου 20 χιλιάδες τουρίστες αναμένεται να βρεθούν στη Βηθλεέμ τις Άγιες ημέρες, αύξηση της τάξεως του 50%.

Η πολυετή βία που μαστίζει την περιοχή, είχε ως αποτέλεσμα αρκετοί χριστιανοί να εγκαταλείψουν την πόλη. Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία, σήμερα, το 30 με 50% της πόλης είναι χριστιανοί, όταν το 1950 το ποσοστό ανέρχονταν στο 90%.

Ένα εντεκάχρονο κορίτσι κάθεται δίπλα στο 40χρονο σύζυγό της. Για τη Unicef, αυτή είναι η Φωτογραφία της Χρονιάς. Ο Ολλανδός συγγραφέας, Λέον Ντε Βίντερ,  θρηνεί για τη διαστροφή αυτής της γαμήλιας φωτογραφίας.

Aπό το der Spiegel

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Υπάρχουν άνθρωποι που θα παρατηρήσουν  την εικόνα και μετά, απλά, θα συνεχίσουν τη δουλειά τους, όπως πάντα, χωρίς αηδία, χωρίς να αισθανθούν θυμό. Άλλοι, απλά, θα στρέψουν το πρόσωπο, διώχνοντας το βλέμμα τους από την εικόνα της 11χρονης, που θα βιαστεί από τον άνδρα, που κάθεται στο πλευρό της. Κι όμως, πρόκειται για τη μεγαλύτερη βαρβαρότητα, που θα μπορούσε κανείς να φανταστεί.

Το κορίτσι πουλήθηκε από τους γονείς της, παρότι οι ίδιοι πιθανόν δε θα χρησιμοποιούσαν αυτήν τη λέξη, και απλά θα επικαλούνταν ότι χρειάζονταν τα χρήματα.

Ο μελλοντικός σύζυγος της 11χρονης, υποσχέθηκε ότι θα στείλει το κορίτσι στο σχολείο, αλλά οι γυναίκες που ζουν στο μικρό χωριό Νταμάρντα, στην επαρχία Γκορ, στο Αφγανιστάν, δεν πιστεύουν αυτό το παραμύθι. Γνωρίζουν πως το κορίτσι σύντομα θα φέρει στον κόσμο παιδιά, και λένε πως «οι άνδρες μας δε χρειάζονται μορφωμένες γυναίκες στο πλευρό τους».

Για το κορίτσι δόθηκε και προίκα, όπως συμβαίνει στην περιοχή, όπου οι γυναίκες θεωρούνται πολύτιμα αποκτήματα, αφού θα φέρουν στον κόσμο παιδιά. Οι γυναίκες μπορούν να γεννήσουν γιους και μαχητές, που θα προστατέψουν την οικογένεια και την τιμή της. Οι άνδρες έχουν επιφορτιστεί με το καθήκον να τις προστατέψουν από τους απαγωγείς και τους κλέφτες, και οι γυναίκες, από την πλευρά τους, θα πρέπει μόνο να αποδεχτούν την ισχύ των αρσενικών μελών της οικογένειας «για το δικό τους καλό».

 

Η Αγάπη είναι λέξη της παρακμασμένης Δύσης

Είναι, πιθανόν, πως όλες οι γυναίκες - πρόγονοι του κοριτσιού πουλήθηκαν, και το κορίτσι, αναμφίβολα, δέχτηκε με τη σειρά του τη μοίρα. Την ίδια στιγμή, συνειδητοποιεί, πως αυτό που της συμβαίνει δεν είναι σωστό για εκείνη. Πιθανόν να πιστεύει πως είναι φυσικό για ένα νέο κορίτσι να πωλείται, αλλά συνάμα γνωρίζει πως δεν είναι καλό , ούτε νόμιμο να περάσει το υπόλοιπο της ζωής της ως σκλάβος των ανδρών. Αυτή η γνώση, λίγο έχει να κάνει με την εμπειρία. Αντιθέτως. Είναι μία γνώση, που έχει πια εδραιωθεί στην ανθρωπότητα και στις ελπίδες και τα όνειρα ενός μικρού παιδιού.

Ο άνθρωπος που κάθεται στο πλευρό της αγνοεί για το αδίκημά του. Απλά κάνει αυτό που οι πρόγονοί του έπραξαν. Με το να τηρεί τις παραδόσεις, αυξάνει τις πιθανότητες της επιβίωσης.  Ο «σπόρος» του  θα  δημιουργήσει ένα νέο άτομο, ενδυναμώνοντας την πατριά. Θα καταστήσει έγκυο το κορίτσι, χωρίς αγάπη και χωρίς λύπη, αφού η  αγάπη είναι μια λέξη από απόμακρες ιστορίες και τραγούδια, μια λέξη από την παρακμασμένη Δύση, όπου οι άνθρωποι δεν έχουν επίγνωση της αγριότητας της ζωής στην έρημο, ενός πολέμου χωρίς τέλος, και που αποτελεί βασικό «συστατικό» σε αυτήν την περιοχή του κόσμου.

 

Αυτό που βλέπουμε στη φωτογραφία, είναι η άποψη του κοινού ανθρωπιστικού παρελθόντος, της φρίκης της βάρβαρης φύσης μας. Η αγάπη, η τρυφερότητα, η ομορφιά και ο σεβασμός είναι  φαινόμενα που όλοι έχουμε επιβάλει πάνω από τη φύση μας, και που επιτρέπει μόνο στους δυνατότερους να επιβιώνουν. Αυτή η εικόνα δείχνει μια μικρή καθημερινή στιγμή, που δεν προκαλεί την παραμικρή έκπληξη στους Ταλιμπάν, αλλά φαντάζει διαφορετική στα δικά μας μάτια.

Τα μάτια μας καταγράφουν την απέχθεια. Τα δικά μας μάτια έχουν μάθει να βλέπουν τον κόσμο μέσα από την όψη μια αργής, επίκτητης αίσθησης για την ανθρωπότητα. Και παρά το γεγονός πως όλο και περισσότερες φωνές μας λένε ότι εμείς οι πρώην αποικιοκράτες και ιμπεριαλιστές έχουμε χάσει το δικαίωμά μας να κρίνουμε άλλους πολιτισμούς, παρόλα αυτά γνωρίζουμε, επίσης, ότι ο γάμος αυτού του κοριτσιού είναι λάθος.

Πιστεύω πως υπάρχουν πολιτισμοί που βρίσκονται σε οπισθοδρομική κατάσταση. Σε μια περίοδο πολιτικής ορθότητας, αυτή είναι μια «λεπτή» δήλωση. Αλλά δεν υπάρχει κάτι διαφορετικό, που θα μπορούσαμε να πούμε γι' αυτήν την εικόνα. Παρατηρούμε έναν άνθρωπο με πεπαλαιωμένες αντιλήψεις, που παίρνει αυτό που αγόρασε.

 

Πολλοί από εμάς στη Δύση είμαστε πεπεισμένοι, πως η παρουσία μας στο Αφγανιστάν δεν είναι δικαιολογημένη, πως τα στρατεύματα μας θα πρέπει να αποσυρθούν από τη χώρα, και πως το Αφγανιστάν θα πρέπει να μείνει στους Αφγανούς. Αναρωτιούνται, «Ποιοι είμαστε για να πιστεύουμε πως είναι απάνθρωπο να πουλήσει κάποιος ένα 11χρονο κορίτσι; Ποιοι είμαστε για να επιβάλουμε τόσο βίαια τις αξίες μας στους Αφγανούς, σε αυτόν τον άντρα και σε αυτό το κορίτσι»;

Δεν έχω την παραμικρή ιδέα ποιοι είμαστε. Αλλά γνωρίζω πως ο κόσμος μας, δεν είναι μόνο ο κόσμος των iPods, της Disneyland, των πρόστιμων για την εκπομπή διοξειδίου του άνθρακα και για τις πωλήσεις που κάνουν τα πολυκαταστήματα στις γιορτινές αυτές ημέρες. Γνωρίζω, επίσης, πως είναι και ο κόσμος των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Και γνωρίζω πως η ανθρωπότητα  είναι βαθιά συγκλονισμένη, από το δεινοπάθημα αυτού του μικρού και μοναχικού κοριτσιού...

Το Αρχιπέλαγος, Ινστιτούτο Θαλάσσιας & Περιβαλλοντικής Έρευνας Αιγαίου, μέσω της υπογραφής σχετικού μνημονίου συνεργασίας με την ναυτιλιακή εταιρεία «Kallisti Ferries», υλοποιεί αποφασιστικά βήματα για την άμεση εφαρμογή πρότυπων μέτρων αειφόρου ναυσιπλοίας. Ο στόχος αυτής της συνεργασίας είναι η ανάπτυξη μίας νέας νοοτροπίας και πρακτικής, που θα έχει ως αποτέλεσμα τον περιορισμό της επιβάρυνσης που προκαλείται στα θαλάσσια οικοσυστήματα, από τις ακτοπλοικές δραστηριότητες, δεδομένης της μεγάλης κίνησης επιβατηγών πλοίων στις Ελληνικές θάλασσες.

Οι τομείς συνεργασίας μεταξύ «Αρχιπελάγους» και «Καλλίστη», θα αποτελέσουν Οδηγό και Πρότυπο στον τομέα ανάπτυξης της αειφόρου ακτοπλοίας στην Ελλάδα, καθώς θα περιλαμβάνουν πλήθος καινοτόμων ενεργειών και δραστηριοτήτων. Ενδεικτικά, βάσει του μνημονίου συνεργασίας:
Εφαρμόζεται ανακύκλωση των απορριμάτων από τους χώρους επιβατών και ολοκληρωμένη βιολογική επεξεργασία των υγρών λυμάτων των πλοίων (λύματα μηχανής που περιλαμβάνουν πετρελαιοειδή και λιπαντικά μηχανών, καθώς και λύματα από τους χώρους επιβατών).
Αρκεί να τονίσουμε ότι ένα επιβατηγό πλοίο που ταξιδεύει στις Ελληνικές θάλασσες μπορεί να μεταφέρει περισσότερους από 2000 ανθρώπους, αριθμό που ισοδυναμεί με τον πληθυσμό μίας μικρής πόλης, συχνά πολύ μεγαλύτερης από τις κωμοπόλεις των λιμανιών που προσεγγίζουν τα πλοία της ελληνικής ακτοπλοίας. Αυτό συνεπάγεται τόνους απορριμάτων και λυμμάτων, προερχόμενα από τις ανθρώπινες δραστηριότητες εν πλω, να παράγονται σε καθημερινή βάση. Κάθε προσπάθεια των νησιωτικών περιοχών να διαχειριστούν τα λύμματα τους στην ουσία ακυρώνεται, όταν ένα επιβατηγό πλοίο, απορρίπτει τα λύμματά του ανεπεξέργαστα στη θάλασσα, πρακτική που δυστυχώς υλοποιείται καθημερινά από συγκεκριμένες εταιρείες, ενάντια στην εθνική και κοινοτική νομοθεσία).
Χρησιμοποιούνται μη-τοξικά υφαλοχρώματα και σχετικά υλικά, πιστοποιημένα για την καθαρότητά τους από βαρέα μέταλλα και απαγορευμένες τοξικές ουσίες. (Ενάντια στη σχετική νομοθεσία, αυτές οι τοξικές ουσίες, συνεχίζουν να χρησιμοποιούνται σε ευρεία κλίμακα στην ελληνική ναυσιπλοία).
Ενεργοποιούνται τα πληρώματα γέφυρας των πλοίων της «Καλλίστη», που σαν ναυτικοί, περισσότερο από κάθε άλλον έχουν στραμμένο το βλέμμα τους στο Αιγαίο πέλαγος σε καθημερινή βάση, για την παρατήρηση και καταγραφή θαλάσσιων ειδών (φάλαινες, δελφίνια), έπειτα από ειδική εκπαίδευση από το Αρχιπέλαγος. Με τον τρόπο αυτό συγκεντρώνουν δεδομένα που συμβάλλουν στη θαλάσσια παρατήρηση υλοποιεί το Αρχιπέλαγος στις Ελληνικές θάλασσες.
Προσφέρεται στο επιβατικό κοινό μία πύλη περιβαλλοντικής γνωριμίας με τα σπάνια οικοσυστήματα των Ελληνικών θαλασσών, μετατρέποντας τα ταξίδια σε μία δημιουργική διαδικασία ενημέρωσης και γνώσης, ενώ παράλληλα λειτουργούν σαν εισαγωγική γνωριμία με το φυσικό πλούτο του εκάστωτε προοορισμού, του Αιγαίου και των Ελληνικών θαλασσών συνολικά. Με τη χρήση των οπτικο-ακουστικών μέσων του πλοίου θα προβάλεται υλικό περιβαλλοντικής ευαισθητοποίησης και εκπαίδευσης του Αρχιπελάγους, ενώ θα διατίθεται στο επιβατικό κοινό και έντυπο ενημερωτικό υλικό.
Προσφέρεται οργανωμένη και δωρεάν μεταφορά τραυματισμένων θηλαστικών και πτηνών που θα αποστέλλονται στα νησιά για περίθαλψη και απελευθέρωση.
Τέλος, προωθείται η χρήση ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και λιγότερο ρυπογόνων καυσίμων.
Πρέπει να επισημάνουμε το γεγονός της κατανάλωσης τεράστιων ποσοτήτων πετρελαιοειδών, καθώς ακόμα και όταν ένα πλοίο είναι στάσιμο σε λιμάνι, δεδομένου ότι οι ηλεκτρομηχανές του δεν παύουν να λειτουργούν καταναλώνουν εκατοντάδες λίτρα πετρελαίου. Σημειώνουμε ότι παρόλο που δεν υφίσταται παγκοσμίως, περιοριστικός νόμος που να καθορίζει ανώτατα όρια στις εκπομπές αερίων από τα πλοία, η Kallisti Ferries δεσμεύεται, επιδεικνύοντας πραγματική θέληση να κάνει πράξη την υπεύθυνη ναυσιπλοία, μέσω του μνημονίου συνεργασίας, να ερευνήσει την προσαρμογή και εγκατάσταση εναλλακτικών πηγών ενέργειας στα πλοία της και αντικατάστασης του πετρελαίου με φυσικό αέριο για την κίνηση του πλοίου, μειώνοντας την κατανάλωση ορυκτών καυσίμων και την εκπομπή ρύπων. (Η χρήση φυσικού αερίου στην ακτοπλοία, εφαρμόζεται ήδη τα τελευταία χρόνια στις Σκανδιναβικές χώρες).
Στοχεύουμε το παράδειγμα της Kallisti Ferries, να αποτελέσει πρότυπο για το σύνολο των εταιρειών που δραστηριοποιούνται στην ελληνική ακτοπλοία, δεδομένης της αναγκαιότητα αειφορικής διαχείρισης των στόλων τους που αποτελούνται από δεκάδες πλοία τα οποία διαπλέουν καθημερινά τις Ελληνικές θάλασσες

Πηγή: www.archipelago.gr